Κ Α Ρ Π Ο Σ Τ Ο Υ Ψ Ε Υ Δ Ο Υ Σ Ο Θ Α Ν Α Τ Ο Σ
«μή ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολ. γ΄ 9)
Τό ψέμα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἀποτελεῖ ἕνα ἕλκος μέσα στήν ἀνθρώπινη ψυχή. Πολλοί ἄνθρωποι ἔχουν συνηθίσει νά λέγουν τόσα πολλά ψέματα καί μέ μεγάλη εὐκολία, ὥστε αὐτό ἀποβαίνει μιά μάστιγα στή ζωή τῆς κοινωνίας. Ὅταν οἱ ἄνθρωποι χαρακτηρίσουν κάποιον ὅτι μέσα του βασιλεύει αὐτό τό κακό, τότε οὔτε καί ὅταν λέγει τήν ἀλήθεια γίνεται πιστευτός, σέ τέτοιο βαθμό μάλιστα, ὥστε τό πράγμα δυνατόν κάποτε νά ἀποβεῖ μοιραῖο γιά τόν ἴδιο.
Νά βεβαιώσουμε ὅτι ὁ πρῶτος ψεύτης εἶναι «ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καί ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τήν οἰκουμένην ὅλην» (Ἀποκ. ιβ΄ 9), ὁ ὁποῖος μέ μισό ψέμα καί μισή ἀλήθεια ἐξαπάτησε τήν Εὔα, τήν πρώτη γυναίκα καί ἔτσι τό ἀνθρώπινο γένος ἔχασε τόν παράδεισο, ἀπομακρύνθηκε ἀπό τόν Ἀληθινό Θεό καί ἔζησε στήν πλάνη γιά πάρα πολλούς αἰῶνες.
Ἡ παρακοή τοῦ ἀνθρώπου στό θεῖο θέλημα ἔφερε τόν πνευματικό θάνατο, δηλαδή τό χωρισμό τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό Θεό καί ὁ Θεός ἐπέτρεψε τό φυσικό θάνατο ἀπό εὐσπλαχνία πρός τόν ἄνθρωπο, «ἵνα μή τό κακόν ἀθάνατον γένηται» κατά τό Μέγα Βασίλειο.
Στό βιβλίο τῶν Ψαλμῶν ὁ προφήτης Δαυίδ λέγει: «πᾶς ἄνθρωπος ψεύτης». (Ψ115.2 (116.2). Τοῦτο μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι ἀντιπαραβάλλεται πρός τό Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ Ἀλήθεια καί ἡ Ζωή, καί ὑπονοεῖ ὅτι ὁ ἄνθρωπος συχνά φανερώνεται νά μήν εἶναι ἀγωγός καί προαγωγός τῆς ἀλήθειας. Ἀντίθετα πρός τό Θεό, πολλές φορές ὁ ἄνθρωπος ἀθετεῖ αὐτά τά ὁποῖα ὑποστηρίζει καί προβάλλει.
Στό βιβλίο τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρεται ὁ θάνατος ἑνός ζεύγους, τοῦ Ἀνανία καί τῆς γυναίκας του Σαπφείρας, οἱ ὁποῖοι πώλησαν κάποιο κτῆμα δικό τους. Συμφώνησαν ὅμως μεταξύ τους νά κρατήσουν πίσω μέρος τῶν χρημάτων καί νά δώσουν τό ὑπόλοιπο ποσό στούς Ἀποστόλους, λέγοντάς τους ὅτι ἔδωσαν ὅλα ὅσα εἰσέπραξαν.
Τό ψέμα αὐτό προκάλεσε τό διαδοχικό θάνατο καί τῶν δύο, γιατί ἀπό τή μιά εἶπαν ψέματα ἀπέναντι στό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἀπό τήν ἄλλη ἤθελαν νά ἐξαπατήσουν τούς ἀνθρώπους, ὅτι δῆθεν εἶναι ἐλεήμονες καί φιλάνθρωποι. Ἡ Γραφή ὅμως μᾶς λέγει ὅτι: «Μή πλανᾶσθε, Θεός οὔ μυκτηρίζεται·» (Γαλ. στ΄ 7)ὁ Θεός δέν ἐξαπατᾶται, οὔτε ξεγελιέται.
Στήν Παλαιά Διαθήκη ἀναφέρεται ἡ ἱστορία τῆς ἁγνῆς Σουσάννας καί τῶν δύο κακῶν πρεσβυτέρων-δικαστῶν, οἱ ὁποῖοι ἐπεδίωξαν νά ἁμαρτήσουν μαζί της. Ἐκείνη ὅμως εἶχε συνείδηση τοῦ ρόλου καί τῆς ὑπόληψης της ὡς ἀρχόντισσα, ἀλλά εἶχε καί πολύ καλή οἰκογενειακή ἀνατροφή. Γιά τοῦτο ἀντιστάθηκε ἔντονα καί αὐτοί γιά νά τήν ἐκδικηθοῦν, τήν κατηγόρησαν ψευδῶς. Ὁ προφήτης Δανιήλ, ὡς ὁ κριτής, τελικά φανέρωσε τήν ἀπάτη τους καί ἔτσι ὑπέστησαν ἐκεῖνοι ὡς ψεῦτες καί ἀπατεῶνες τό σκληρό θάνατο καί ἡ Σουσάννα ἀθωώθηκε καί ἀποκαταστάθηκε.
Ὁ Ἰωσήφ ὁ Πάγκαλος ὅταν ἐπωλήθη ἀπό τούς ἀδελφούς του ἕνεκα φθόνου, εὑρέθη στά χέρια τῆς γυναίκας τοῦ ἀφεντικοῦ του, τοῦ Πετεφρῆ στήν Αἴγυπτο, ἡ ὁποία μπῆκε σέ πειρασμό. Ἐπειδή ὅμως ὁ Ἰωσήφ ὡς θεοφοβούμενος τήν ἀπέρριψε, ἐκείνη τόν κατηγόρησε ψευδῶς ὅτι τῆς ἐπετέθη καί τήν προσέβαλε. Ἔτσι ὁ ἀθῶος Ἰωσήφ κατέληξε ἄδικα στή φυλακή. Ἀπό ἐκεῖ ὅμως ἄρχισε ἡ ἀνάδειξή του ἀπό τό Θεό στό μεγάλο ἀξίωμα τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Αἰγύπτου μέ τή γνωστή συνέχεια.
Ὅταν ὁ Ἡρώδης ὁ Μέγας μέ ψεῦδος πρός τούς σοφούς Μάγους ἐζήτησε νά μάθει γιά τό Θεῖο Βρέφος τῆς Βηθλεέμ, ὁ Θεός ἐπενέβη καί τούς ὑπέδειξε ἄλλο δρόμο ἐπιστροφῆς στόν τόπο τους.
Κάποτε ὁ Αἴσωπος, ὡς δοῦλος, κατηγορήθηκε ἄδικα ὅτι ἔφαγε τά σύκα τοῦ ἀφεντικοῦ του. Τότε πρότεινε, ὁ ἴδιος καί ὁ κατήγορός του νά πιοῦν ἀπό ἕνα ποτήρι ζεστό νερό μέ ἁλάτι. Τό ἀποτέλεσμα ἦταν νά ἐπακολουθήσει ἐμετός ἀπό μέρους καί τῶν δύο καί ἔτσι ἀποκαλύφθηκε ὁ ἔνοχος, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ κατήγορος.
Ὁ σοφός Σολομών ὅταν εὑρέθη μεταξύ τῶν δύο γυναικῶν, τῆς μιᾶς τῆς ὁποίας ἀπέθανε τό παιδί καί τῆς ἄλλης τῆς ὁποίας ζοῦσε, ἀλλά ἡ πρώτη πῆρε τό ζωντανό παιδί καί ψευδῶς ἀξίωνε ὅτι ἦταν τό δικό της, τότε ἐκεῖνος πρότεινε νά τό μοιράσει καί νά πάρουν ἀπό μισό. Ἡ πραγματική μάνα ὅμως εἶπε ὄχι, ἄς τό πάρει ἡ ἄλλη ὁλόκληρο καί ζωντανό. Τότε ὁ Σολομών διέκρινε τήν πραγματική μάνα.
Μέσα ἀπό τά διάφορα περιστατικά καί παραδείγματα, τά ὁποῖα μνημονεύθησαν, διδασκόμεθα ὅτι τό ψέμα δέν ἀντέχει στό χρόνο, ζημιώνει ὅμως τόν ἄνθρωπο γενικά καί ἰδιαίτερα τόν ἔνοχο. Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μᾶς συμβουλεύει: «γνώσεσθε τήν ἀλήθειαν, καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.» (Ἰωάν. η΄ 32) Ἀμήν!
Πρωτότυπο κείμενο:
http://stbarnabascommunity.wordpress.com/2012/01/
